26
سپتامبر

تاریخ طراحی آکوستیکی

تاریخ آغاز طراحی آکوستیکی با ساخت تئاتر یونان باستان و سپس رم باستان شروع شده است. فضاهایی برای اجرای نمایش و سخنرانی لازم بود. یونانی ها بیشتر نمایشهای قهرمانی و داستانی خود را در فضای باز و ترجیحا در گودی هایی که تماشاگران در آنجا می نشستند یا می ایستادند و نسبت به محل اجرای نمایش از پایین دید داشت، اجرا می کردند و غالبا محل ایستادن یا نشستن از جنس چوب بود.

در تئاتر های توسعه یافته، ساختمان صحنه بر اساس نیاز های نمایشی به مجموعه های قبلی اضافه شد که متشکل از ستون ها و نیم ستون ها و سقف چوبی بوده است، باز شو های میان ستون های موجود در صفنه نمایش به وسیله پرده ها یا پانل های چوبی نقاشی شده به عنوان دکور پوشیده می شده اند که علاوه بر بستر مناسب نقاشی، منبع مهمی برای انعکاس صدا بوده اند.

در تئاتر های روم علاوه بر آنچه که ازلحاظ فرم درتئاتر های یونان مورد توجه بود، نکته  قابل توجه مجصور شدن  آمفی تئاتر ها به وسیله دیوار ها می باشد، که علاوه بر سایر مزایا از لحاظ آکوستیکی نیز وضعیت بهتری را ایجاد می نموده است.

از آنجایی که در آن زمان امکانات الکتریکی توقویت صدا وجود نداشت، این فضاها می بایست برای مقیاس صدای انسانی طراحی می شدند، به نحوی که صدای یک انسان در برابر جمع  ۲۰۰۰ نفری به وضوح شنیده می شد، از آنجایی که صدای انسان یک برد خاصی دارد، و صحبت کردن با فریاد حداکثر دقایقی بیشتر امکان پذیر نیست، بنابر این فضاهی مذکور بایستی به گونه ای طراحی می شدند که تا صدای گوینده به صورت یکنواخت به سمت تماشاچیان صدایت می شد.

تماشاخانه بزرگ شهر روم با نام ” کولوسئوم”

در دوران بعد تا مدت های زیادی با توجه به تحولات مذهبی فرهنگی و ظهور مسیحیت بیشتر کلیساها و بناهای مذهبی گسترش یافته و در مدارک موجود از معماری آن دوران، آمفی تئاترها و سالن های نمایش کمتر مورد توجه واقع شدند، در قالب کلیساها و بناهای مذهبی مربوط به این دوران نیز تدابیر آکوستیکی مطلوبی اندیشیده  نشده است، آنچه بیش از همه چیز در قالب این بناها به چشم می آید تزئینات فراوانی است که در این دوران رواج یافت توجه جندانی به مسائل آکوستیکی مبذول نمی شده است.

به عنوان گواهی بر این ادعا می توان تئاتر گلوب در لندن را مثال زد که به سال های ۱۵۹۹ تا ۱۶۱۴ تعلق دارد که  به دلیل مدور بودن شکل سالن، و همچنین باز یودن سقف آن انعکاس صدا در فضا دچار اشکال بوده است.

سالن شکسپیرز گلوب با الهام از تئاتر گلوب در سال ۱۹۹۷ ساخته شده‌است.

تا پایان قرن نوزدهم طراحی این گونه فضاها بر اساس سعی و خطا و تجربی انجام می پذیرفت. در سال ۱۸۹۵ به دلیل غیر قابل تحمل بودن مشکل آکوستیکی تالار موزه هنر فگ، فیزیکدان جوانی به نام سابین سعی در بهبود بخشیدن به این مشکل کرد.

پس از مطالعات دقیق راجع به این بنا وی دریافت که مشکل اساسی در غیر قابل فهم بودن مطالب سخنرانی شده در اتاق به واسطه بازتاب اصوات به صورت رفت و برگشتی در سطوح داخلی بنا می باشد. وی با تغیییر جای صندلی ها و به جلوآوردن آدم ها متوجه بهبود ناگهانی در وضعیت آکوستیکی تالار شد. این مسئله در تاریخ آکوستیک به عنوان اولین تلاش علمی در جهت بهبود بخشیدن به وضعیت آکوستیک یک تالار به شمار می رود.

از آن پس طراحی آکوستیکی یکی از حوضه های فعال در فیزیک  معماری به شمار می رود. این رشته بهره های فراوانی از پیشرفت های رشته های مربوط خود از ارتباطات تلفنی و مطالعات روانشناسی، سخنرانی و تفهیم مطالب گرفته تا سیسم های دقیق پخش صدا در تالار های  کنسرت و سخنرانی برده است. امروزه بنابر بخش بندی نهمین کنگره جهانی آکوستیک رشته های گوناگون آکوستیک در ۵ گروه دسته بندی شده اند:

-محیط زیست

-صدا و ارتعاشات

-روان شناسی و فیزیو لوژیکی

-الکترو آکوستیک